Hoe zou uw uitvaart eruit mogen zien?

Hoe zou uw uitvaart eruit mogen zien?

 

Het vak als uitvaartverzorger is toch wel een nieuwsgierig vak. Zo krijg ik op verjaardagen vaak vragen omtrent de uitvaarten van tegenwoordig. Ik vind dat helemaal niet erg, pleit voor meer openheid over uitvaartwensen en praat graag over mijn werk als uitvaartverzorger. Maar hoe zou mijn eigen uitvaart eruit mogen zien?

 

Kerkelijke of geen kerkelijke uitvaart

Zo zit ik een heerlijk kopje thee met mijn vrouw te drinken in de tuin, en komen we op het gesprek hoe onze uitvaart eruit zou mogen zien. Tegenwoordig wordt er toch vaak het onderscheid gemaakt tussen een kerkelijke en niet kerkelijke uitvaart. Zodra het een kerkelijke uitvaart wordt, spreekt er doorgaans een predikant, worden er liederen gezongen en een verbinding gelegd tot het geloof en de dood. Vanzelfsprekend zal er ook ruimte zijn of herinneringen te delen met elkaar. Toch zou ik meer pleiten voor een combinatie van kerkelijk en niet kerkelijk.

 

Combineren

Bij mijn overlijden zou ik graag een kerkelijke uitvaart organiseren, tezamen met mijn naaste familie en vrienden, leg ik mijn vrouw uit. En daarna? Dan zou ik willen dat de bezoekers van de kerkelijke uitvaart met elkaar een broodje eten. Na het eten zou ik een bijeenkomst willen waarbij iedereen is uitgenodigd. Tijdens zo’n bijeenkomst kunnen herinneringen worden opgehaald. Dat lijkt mij de ideale uitvaart, zeg ik mijn vrouw. Terecht merkt ze op dat dat wellicht nu zo zou zijn, maar als we 40 jaar verder zijn, zie je het misschien anders. Dat is waar, zeg ik; dus is het goed om dit gesprek; niet dagelijks natuurlijk; maar toch eens weer te vervolgen. Ze lacht, eerst nog maar een kopje thee, stelt ze voor.

 

Hoe zou uw uitvaart er vandaag de dag uit mogen zien?

Uitvaartwensen veranderen met de jaren. Natuurlijk hoop ik, als 40-er, dat mijn uitvaart nog lang niet gepland hoeft te worden. Maar wat als dit wel het geval is? Dan is het goed dat mijn vrouw weet hoe ik erover denk. Hoe zou uw uitvaart er vandaag de dag uit mogen zien? Wilt u mogelijkheden met mij bespreken, of heeft u, voor u, vreemde vragen? Neem gerust eens contact met mij op, en ik ga graag het gesprek met u aan. Ook op een verjaardag als we elkaar daar eens treffen!

Vakantie!

Vakantie…

 

De maand augustus staat bij veel mensen in de agenda als een periode van rust; vakantie. Velen kijken in de winter al waar ze de zomer willen doorbrengen, genieten van de vrije momenten om de batterij weer op te laden voor de tweede helft van het jaar. Ook ik las een moment van rust in, echter lukt dat niet altijd helemaal…

 

Terminaal ziekzijn

Als uitvaartondernemer is het je primaire taak om uitvaarten te regelen conform de wensen van de overledene. Veelal gebeurt dit na een overlijden, door in gesprek te gaan met de nabestaanden. Regelmatig komt het voor dat een terminaal zieke mij belt om een afspraak te maken om zijn of haar  uitvaartwensen vast te leggen. Hierbij is de levensverwachting van de één een paar dagen en voor de ander een paar maanden of zelfs een jaar of jaren.

 

Vakantie

En zo plannen wij onze vakantie in de maand augustus. Wij zijn van plan een paar dagen met onze boot het water op te gaan. De kinderen kijken ernaar uit, en ik natuurlijk ook. Toch speelt er altijd in mijn achterhoofd die persoon die mij het vertrouwen heeft gegeven zijn of haar uitvaart te regelen.

 

Uitgerust

Natuurlijk geniet ik van mijn vakantie, denk bij regelmaat aan die mensen die mij wellicht nodig gaan hebben, maar geef mijn taken met vertrouwen uit handen aan mijn collega’s. Ik spreek de situatie van de betreffende families door voor het vertrek. Mijn batterij is weer opgeladen, echter blijf ik nauw in contact met mijn collega. Het werk écht loslaten lukt mij dus niet. Lukt dat u wel?

 

Iedereen verdient een afscheid met een goed gevoel. Ik help u graag om dit mogelijk te maken. Wilt u meer weten? Dan kunt u telefonisch contact opnemen met Heslinga Uitvaartzorg via 0515 – 85 57 57 of via info@bvuitvaartzorg.nl .

Een goede hulp!

Freonskip!

‘Ik denk graag in mogelijkheden’

Op een zaterdagavond sta ik op het punt om naar een etentje te gaan, waarbij ik met een collega-ondernemer gebeurtenissen in mijn werk kan bespreken. Het is fijn om ervaringen met elkaar uit te wisselen en van elkaar te leren. Terwijl ik mijn auto start, gaat mijn telefoon. Een meneer verteld mij dat zijn vrouw is overleden en hij wil graag dat ik hem help. Ik bel mijn collega om te zeggen dat de avond niet doorgaat  en vervolgens rijdt mijn auto naar het huis waar mevrouw is overleden.

Verzekering niet dekkend

Tijdens de gesprekken kom ik erachter dat mevrouw niet optimaal verzekerd is voor de kosten van uitvaart en ook niet veel spaargeld heeft. De echtgenoot wil echter wel een zo goed mogelijk afscheid van zijn vrouw. Gelukkig kan ik hem geruststellen met de gedachte dat we de uitvaart zo gaan regelen, zodat hij op een goede manier afscheid kan nemen. Ik zal hierin ook de kosten bewaken.

Het idee is dat er een crematie zal komen en een afscheidsplechtigheid. Na de plechtigheid wil de echtgenoot graag een borrel heffen op het leven van mevrouw.

Weet u wat tegenwoordig allemaal mogelijk is?

Helaas denken mensen nog vaak dat een uitvaart op een traditionele manier uitgevoerd moet worden. Gelukkig kan ik goed met hen meedenken en voorstellen doen, die niet direct in hun gedachten komen, maar uiteindelijk veel beter past bij de overledene. En dit is juist de reden dat ik als uitvaartondernemer gestart ben. Mensen om mij heen denken dan vaak dat ik elke dag met verdriet te maken heb, echter wordt er gelukkig ook veel gelachen en tijdens het lachen en herinneringen ophalen komen de meest uiteenlopende ideeën op tafel.

“Als we denken in mogelijkheden en wat echt past bij de overledene, vallen de kosten vaak ook nog erg mee!”

Meedenken in mogelijkheden

Het is dan juist mijn kracht dat ik met hen meedenk in mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden. Een veel gehoorde vraag is dan: “Mag dat, Leo?” Ik geef dan aan dat bij mij (vrijwel) alles mogelijk is, mits ik mij aan de wetgeving kan houden. Dat is de enige vereiste. Op deze manier beleef ik de meest uiteenlopende uitvaarten en kan elke nabestaande met een goed gevoel afscheid nemen van hun dierbare. Daarbij merk ik ook dat de kosten vaak weer meevallen ten opzichte van de meer traditionele uitvaarten.

Gelukkig vielen de kosten binnen het budget van de genoemde familie. Ook zij hebben na de uitvaartplechtigheid een borrel op het leven van mevrouw kunnen nemen. Een borrel die zelf gekocht is bij de lokale supermarkt!

 

Met een warme groet van Leo Boermans

‘Het is een jongetje!’

Binnen mijn vak als uitvaartondernemer, krijg ik helaas ook te maken met kinderuitvaarten. Zo werd ik begin dit jaar gebeld door een familie wiens kindje levenloos ter wereld kwam na een voldragen zwangerschap.

 

Ziekenhuisbezoek

Ik ga naar de kinderafdeling in de Tjongerschans en ga de kamer binnen waar de vader en moeder van het kindje verblijven. Ik kom binnen, stel me voor, en krijg hun prachtige mannetje te zien. Joey is zijn naam. Een prachtige jongen, zo tussen al zijn 3 grote zussen. We raken in gesprek over de komende uitvaart en de ouders geven aan dat het een bescheiden afscheid moet worden met de naaste familie. Ik regel dat de kerk beschikbaar is, de predikant wordt ingeschakeld en ook de begraafplaatsbeheerder weet wat hem te doen staat. Hoe gaan we dit met onze meiden beleven, vragen de ouders mij…..

 

Quote: “Kinderen beleven hun eigen momenten in de rouw, en wij moeten ze daarin de ruimte geven”

 

Kaarsen voor de kinderen

De dag van de uitvaart breekt aan en de kerk vult zich geleidelijk met familieleden. Voordat de dienst begint loop ik naar voren en vraag de kinderen bij mij te komen om kaarsjes aan te steken. De kinderen vinden het fijn een kaars te hebben met een mooie foto van Joey en hun eigen naam. Het verbindt de familie met elkaar.

 

Beschuit met muisjes

Na de begrafenis komt de familie samen in de ontmoetingsruimte van de kerk en nuttigen een kopje koffie of thee. En ja, ook beschuit met blauwe muisjes, want hier hadden de kinderen zich op verheugd en ondanks dat Joey niet lang heeft mogen leven, hij zal altijd onderdeel uitmaken van dit gezin.

‘Muziek op de begraafplaats’

Enige tijd geleden heb ik een familie bijgestaan bij het verzorgen van de uitvaart van hun dierbare, deze man, vader en opa was slechts 47 jaar geworden. Ik kende de familie vanuit het verleden, aangezien ik binnen de familie meerdere malen ben ingeschakeld bij het verzorgen van uitvaarten.

Muziek bij de crematie

Ik raakte in gesprek met deze familie en wist dat muziek centraal stond in het leven van deze man. We bespraken de inhoud van de dienst en ook muziek kwam aan de orde. Deze man had een mooie tijd gehad met het radio combinatie team. Artiesten ontvangen, benefietavonden, muziek via het internet draaien; ze noemden hem en zijn vrouw de kleine piraat en het piratenvrouwtje! Samen met zijn broertje, wat overigens ook een vriend van hem was, de Power FM marathon volgemaakt. Een show van 50 uur achter elkaar!  Gelukkig bleek er nog een opname te zijn waarop deze man zijn stem nog even was te horen.

Nazorg gesprek

Bij sommige families kom ik een aantal weken na de uitvaart nog even langs om te kijken hoe het met ze gaat. Ook evalueren we dan de dagen dat we intensief met elkaar optrokken om de uitvaart vorm te geven en komen er soms vragen die ik wellicht kan beantwoorden of ze op weg kan helpen naar een juiste persoon of instantie. Bij deze familie kregen we het over de bijzetting van de urn in een graf. Leo, wil je ons hier ook bij helpen?

“Muziek hoorde toch bij zijn leven?”

De bijzetting

De dag van de bijzetting was deze keer op de verjaardag van de overledene. We liepen in stilte met een kleine groep naar het graf en ik had me voorbereid om een klein woordje te doen als we met elkaar rondom het graf stonden. Iedereen was muisstil en toen ik begon te spreken. We stonden rondom het graf van deze man. Muziek hoorde toch bij zijn leven? Waarom dan hier geen muziek, opperde ik. Je zag dat deze opmerking het gezin raakte en tranen rolden over hun wangen toen we luisterden naar het lied van Rommy Henstra, achter de horizon. Zou hij vanachter deze horizon met ons mee hebben gekeken?

Met een warme groet van Leo Boermans

‘Afscheid met livemuziek!’